piątek, 26 czerwca 2015

Art-Kalendarz 16 czerwca: Pierwsza Dama Rosyjskiej Awangardy - Natalia Siergiejewna Gonczarowa

16 czerwca w kobiecym rytmie.

Rzadko, zbyt rzadko opowiadamy o kobietach - malarkach. Dziś "pierwsza dama rosyjskiej awangardy". Malarka, scenografka, graficzka i ilustratorka. Natalia Siergiejewna Gonczarowa (eng. Natal'ya Sergeyevna Goncharova) była współtwórczynią nie tylko rosyjskiej awangardy, ale i francuskiego kubizmu. Jest też autorką połączenia cech kubizmu i futuryzmu, zwanego łuczyzmem (lub promienizmem, fr. rayonism), jednego  z pierwszych wariantów malarstwa niefiguratywnego. 
Choć zaczynała w Rosji, jej talent rozwijał się i owocował w Paryżu. 
Ale po kolei. Urodziła się w głębi Rosji, koło miasta Tuła. Podczas studiów w Moskwie poznała artystę Michaiła Łarionowa. Wybuchła romantyczna miłość, która połączyła ich oboje na dekady. Żyli ze sobą przez 60 lat, biorąc ślub dopiero w 55 roku wspólnego pożycia. W Moskwie uruchomili awangardowy ruch pod dosyć dziwną nazwą "Jack of Diamond". Wystawy grupy (do której należał m. in. Malewicz) mieszały post-impresjonizm z rosyjskim prymitywizmem i sztuką ludową. Potem stworzyli jeszcze bardziej ardykalna grupa "Ogon Osła". Gonczarowa należała też do awangardowej grupy Der Blaue Reiter. Pani Natalia niejako przy okazji głównego nurtu swojej twórczości, wykreowała specyficzny styl w rosyjskiej modzie początku XX wieku. Wprowadziła modę na białą, długą kobiecą koszulę w ludowym klimacie, noszoną do czarnej spódnicy.
Realia zmusiły ją i ukochanego Michaiła, w 1921 roku do wyjazdu z Rosji. Zamieszkali w Paryżu, który stał się ich artystycznym domem. Natalia, pod koniec życia skoncetrowała się na scenografiach teatralnych i operowych oraz ilustracji książkowej. Projektowała między innymi scenografie dla genialnego Rosyjskiego Baletu Siergieja Diagileva. Wracała też chętnie do projektowania mody. ycie zatoczyło koło...
 
16 czerwca 1881 urodziła się Natal'ya Sergeyevna Goncharova. Zmarła 17 października 1962
 
PS: nasza artystka ma od dekad pecha. Wielu ludzi myli ją z żoną Puszkina -  Natalią Nikołajewną Gonczarową. Nie powielajcie błędu!

Art-Kalendarz Mocnej Kultury to codzienna dawka sztuki dla każdego. Nie piszemy rozbudowanych biogramów, bo takie znajdziecie na dziesiątkach stron. Dajemy Wam tylko esencję osobowości twórcy. Jeżeli Was zaciekawimy, pewnie poszukacie więcej  :)

Natalia Goncharova-Babi_s_grablyami

Natalia Goncharova-Planting Potatoes 1908

Natalia Goncharova-Two Russian Maidens

Natalia Goncharova. The Expulsion.

Natalia Goncharova_The Cyclist

Natalia_Sergeyevna_Goncharova

natalya-goncharova-golden-cockerel


Art-Kalendarz 15 czerwca: Francuz który został Włochem - Nicolas Poussin

15 czerwca we francusko - włoskim klimacie.


Stworzył w malarstwie styl francuskiego, klasycyzującego baroku. Wpłynął na tak wielkich twórców jak David, Delacroix, a nawet Cézanne. Niektórzy idą nawet dalej w peanach - nazywając go "twórcą klasycyzmu europejskiego". 
Na pewno był najlepszym malarzem Francji w XVII wieku. Zakochany na śmierć we włoskim renesansie, słynął z monumentalnych kompozycji mitologicznych i religijnych. Po opuszczeniu leżącego w Normandii rodzinnego miasteczka, trafił do Paryża. Tam szybko stał się cenionym twórcą. Jako 25-letni młodzik otrzymywał od razu wielkie zamówienia, np. wykonania malarskiej dekoracji Luxembourg Palace
Najważniejsza data w jego życiu, miała jednak dopiero nadejść. Życie artysty zmieniło się w 1623 roku, gdy pojechał do Włoch. Fascynacja malarstwem Wenecji, a potem rzymskim renesansem zakończyła się zamieszkaniem na stałe w Rzymie. "Zamieszkanie" to mało powiedziane! To była wielka miłość do włoskich klimatów. Do tego stopnia, że do Francji wrócił już tylko raz. W 1640 roku, sławnego już podówczas twórcę, zaprosił sam król Ludwik XIII. Niestety wściekła kampania zawiści, jaką rozpętali malarze dworscy Luwru (przerażeni, że zajmie ich miejsce), tak go zniesmaczyła, że nie skończył malować zamówionych dzieł i wyjechał do Rzymu. Na zawsze.
A w Rzymie sukces znowu przyszedł szybko. Zaczął od nie byle czego - ołtarza dla Bazyliki św. Piotra. Potem poszło "z górki". Przez lata nie mógł się opędzić od zamawiających kolejne realizacje.
Patrząc na jego dzieła widać, że szczególnym zainteresowaniem obdarzał portretowanie nagich kobiecych postaci i to w co najmniej niegrzecznych pozach. Na koniec ciekawostka: wykonanie malowidła ściennego lub obrazu z elementami architektury, poprzedzała u niego... budowa modelu. Skonstruowaną z deseczek miniaturę architektury którą malował, wypełniał woskowymi figurkami bohaterów danego dzieła: świętych, mitycznych herosów, aniołów... . 

15 czerwca 1594 urodził się Nicolas Poussin (zm. 19 listopada 1665)



Nicolas Poussin - La_Mort_de_la_Vierge, 1623

Nicolas Poussin - Ravissement de saint Paul

Nicolas Poussin - The Seven Sacraments, series II - Ordination (1647)

Nicolas Poussin Moses abandoned

Nicolas_Poussin.jpgHannibal traversant les Alpes à dos d'éléphant


Nicolas_Poussin_'Jupiter_and_Antiope'_or_'Venus_and_Satyr'

Nicolas_Poussin_-_La Mort de la Vierge 1623

Nicolas_Poussin_Et in Arcadia Ego

Nicolas_Poussin_Selportrait.1650

niedziela, 14 czerwca 2015

Art-Kalendarz 14 czerwca: o jednym takim ci się z bratem nie rozstawał - Gerrit Adriaenszoon Berckheyde

14 czerwca.

Jak większość malarzy "Złotego Wieku" holenderskiej sztuki, czyli XVII stulecia, był twórcą wyspecjalizowanym w jednym, charakterystycznym gatunku. Malował tzw. "townscape's" czyli portrety miast i budowli największych metropolii Zjednoczonych Prowincji - Haarlemu, Hagi i Amsterdamu. Rzemiosło poznawał dzięki starszemu bratu - Jobowi (a także dzięki wielkiemu Fransowi Halsowi). Właściwie całe życie bracia byli nierozłączni. Razem ruszyli w podróż po Niemczech, razem tworzyli dla elektora Palatynatu Karola Ludwika, razem wrócili do rodzinnego Haarlemu, gdzie obydwaj zostali przyjęci do "związku zawodowego" malarzy - Gildii Św. Łukasza. Nie będzie wiec zaskoczeniem, że razem kupili dom, który podzielili na pół i każdy, w swojej połówce, miał osobną pracownię. Niektórzy historycy sztuki idą dalej, uważają, że Job na prośbę brata, malował figurki wypełniające wnętrza kościołów. Dobrze że nie mieli wspólnej żony...
Uwielbiał malować widoki otwartych placów i otaczających je monumentalnych budowli, co różniło go pod innych specjalistów w dziedzinie "townscapes".

317 lat temu zmarł (1698) Gerrit Adriaenszoon Berckheyde (ur 6 czerwca 1638)

Jego brat to Job Adriaenszoon Berckheyde 


Gerrit Adriaensz Berckheyde - Amsterdam, the Nieuwezijds near the Bloemmarkt 1670

Gerrit Adriaensz Berckheyde - Amsterdam, the Nieuwezijds near the Bloemmarkt 1670m scetch

Gerrit Adriaensz Berckheyde - Dam Square, Amsterdam

Gerrit Adriaensz Berckheyde - Der Große Markt mit St. Bavo in Haarlem, 1683

Gerrit Adriaensz Berckheyde - Groote Market in Haarlem, 1673

Gerrit Adriaensz Berckheyde - The ‘Golden Bend’ in the Herengracht, Amsterdam

Gerrit Adriaensz Berckheyde - The Exterior Of The Church Of Saint Bavo In Harlem 1666

Gerrit Adriaensz Berckheyde - The Market Square at Haarlem with the St Bavo 1696

Gerrit Adriaensz Berckheyde - The ‘Golden Bend’ in the Herengracht, Amsterdam

Gerrit Adriaensz Berckheyde - VIEW OF THE GROTE KERK IN HAARLEM
Gerrit Adriaensz Berckheyde - A peasant carrying a bundle of twigs

środa, 10 czerwca 2015

Art-Kalendarz 10 czerwca: Realista, socjalista, skandalista, autor wielkiej... - Gustave Courbet

10 czerwca już.

Mówiono o nim "malarz chłopów". Wraz z Daumierem i Milletem stworzył kierunek w sztuce zwany realizmem. Jednocześnie powodował gigantyczne skadale, malując nagie kobiety w wyuzdanych pozach. Obraz "Narodziny świata" do dziś (!) budzi eksplozje wściekłości purytan. Malarstwo dzielił z inną pasją - socjalizmem.
Sławę przyniosło mu nieco ponad 10 lat jego życia w połowie XIX-wieku, wypełnionych tworzeniem płócien pokazujących chłopów i robotników przy pracy. Realizm stworzył nieco przypadkiem - gdy odrzucono jego obrazy na oficjalnym Salonie, zorganizował wystawę własnych prac, ogłaszając manifest realistyczny.
Kiedy jego zapał polityczny nieco opadał, malował chętnie zjawiskowe pejzaże, sceny myśliwskie i martwe natury. Do dziś krytycy sztuki zastanawiają się, jakie tajemnicze przekazy kryje obraz "Pracownia (Atelier)"
Buntownicza natura powróciła jednak szybko. Wziął udział w tragicznej Komunie Paryskiej i trafił do więzienia. Oskarżono go o nie byle co - o zniszczenie Kolumny Napoleona na słynnym Place Vendôme. Wyszedł, ale musiał uciekać z Francji do Szwajcarii, gdzie zmarł. Taką cenę zapłacił za marzenia.
Malował mistrzowsko, stosował świadomie ograniczoną liczbę kolorów, czyste kompozycje, ostro modelowane postaci. Malował często za pomocą szpachli, by osiągać wyjątkowe efekty. Z rodzinnego regionu Jura, zachował zwyczaj palenia specyficznej fajki. Był wielkim smakoszem, wielbicielem trunków i duszą towarzystwa. Ale... w duchu ukrywał wewnętrzną samotność i poczucie inności. Wielka, wielce skomplikowana postać.

Dzisiaj 196 urodziny (1819) (Jean-Désiré) Gustave Courbeta, zm. 31 grudnia 1877. 

PS: Będąc w Paryżu musicie odwiedzić Brasserie Andler, zwaną "Świątynią Realizmu", gdzie spotykali się twórcy tego stylu na burzliwych debatach.

Art-Kalendarz Mocnej Kultury to codzienna dawka sztuki dla każdego. Nie piszemy rozbudowanych biogramów, bo takie znajdziecie na dziesiątkach stron. Dajemy Wam tylko esencję osobowości twórcy. Jeżeli Was zaciekawimy, pewnie poszukacie więcej  :)

















 

piątek, 5 czerwca 2015

Art-Kalendarz 31 maja: ostatni wielki Wenecjanin - Jacopo Robusti Tintoretto

31 maja.

Wielki, wenecki malarz XVI-wieku. Jego malarstwo, zaliczane do późnorenesansowego manieryzmu, utorowało drogę barokowi. Nazywał się Jacopo Robusti. Współcześni nadali mu przydomek "Tintoretto" czyli "Farbiarczyk" (od fachu jego ojca, farbiarza)
Był dekoratorem najważniejszych wnętrz oficjalnych budowli Republiki Weneckiej i świątyń miasta na wodzie. Był wierny Wenecji, której nie opuścił do końca życia. Zasypywany zleceniami od możnych, dożów i kardynałów malował dziesiątki obrazów i fresków. Od Pałacu Dożów po San Giorgio Maggiore.
Uczył się u Tycjana. Ale niezbyt długo, bo tenże wyrzucił go z pracowni, a animozja między nimi trwała do śmierci. Mimo tego, na ścianie swego studia wypisał motto jakie miało kierować jego malowaniem: "Rysunek Michała Anioła i kolor Tycjana". Dochował się dwójki dzieci - malarzy Domenico Robusti i Marietty Robusti.
Łączył w swojej sztuce monumentalizm z rozmachem i delikatnością w dozowaniu koloru. Malował historie biblijne, żywoty świętych, przedstawienia mitologiczne, historyczne i alegoryczne oraz liczne portrety. Trudno się nie zachwycać jego dziełami. Wykształcił styl pełen dynamiki i dramatycznej ekspresji. W kompozycjach religijnych stosował niezwykłe efekty świetlne, układy diagonalne i skróty perspektywiczne. Stosował zaskakujące efekty perspektywiczne, śmiałe skróty oraz iluzje przestrzenne. Światło w jego dziełach potęgowało wrażenie spontanicznego ruchu.
Prace z ostatnich lat życia charakteryzowały się ultra-wysmakowanymi kompozycjami, szaleńczym ruchem i mocną grą światła i cieni. Niestety nie miał najlepszych notowań jako człowiek. Był podobnież pozbawiony skrupułów w pozyskiwaniu zleceń i gotowy do zastosowania każdej metody, która pozwoli pokonać konkurentów. Nikt nie jest doskonały...
Zmarł podczas epidemii dżumy w wieku 75 lat.Po jego śmierci malarstwo wenecki wypadło z "ekstraklasy" europejskiej.

Dzisiaj 421 rocznica śmierci (1594) Jacopo Robusti zwanego “Tintoretto”  (oraz “il Furioso”, ur. 1518). 

Art-Kalendarz Mocnej Kultury to codzienna dawka sztuki dla każdego. Nie piszemy rozbudowanych biogramów, bo takie znajdziecie na dziesiątkach stron. Dajemy Wam tylko esencję osobowości twórcy. Jeżeli Was zaciekawimy, pewnie poszukacie więcej  :)

Jacopo_Tintoretto_ Chrystus przed Piłatem 1656

Jacopo_Tintoretto_ Dobrowolne podporządkowanie się prowincji 1575

Jacopo_Tintoretto_ Leda z łabędziem 1650

Jacopo_Tintoretto_A philospher 1570

Jacopo_Tintoretto_Portrait of a Senator 1570

Jacopo_Tintoretto_Portrait of Jacopo Sansovino1675

Jacopo_Tintoretto_Powstanie Drogi Mlecznej 1675

Jacopo_Tintoretto_Selfportrait `588

Jacopo_Tintoretto_The last supper 1592-94

Jacopo_Tintoretto_The Miracle of St Mark Freeing the Slave 1548

Jacopo_Tintoretto_Wniebowstąpienie Chrystusa  1578-1581